Meermaals 193

09-04-2025

“Ga eens fluiten joh!!!”

Deze extra lange MEERMAALS gaat over voetbal en ook weer niet. Ik ben naast tekstschrijver namelijk ook scheidsrechter. Maar wees vooral gerust. Het is ook een blog voor de niet-voetbalfanaat.

Dit is dan ook geen oproep om toch vooral de fluit in de mond te nemen op het voetbalveld. Of om nu eindelijk eens een voorbeeld te nemen aan rugby, handbal of welke sport dan ook, waar de scheidsrechter nog respect en gezag geniet. En ook niet om het gedrag van trainers, spelers en analytici ten opzichte van welke arbiter dan ook te vergoelijken of juist ferm af te keuren. 

Nou, over dat laatste dan toch een dingetje. Ik heb zo mijn bedenkingen bij de zaak Danny Buijs, die als trainer van Fortuna Sittard zei dat hij kippenvel kreeg van de houding van scheidsrechter Ingmar van Oostrum. Mag dat ook al niet meer? Het deed mij – totaal niet aan de orde zijnde – meteen denken aan een door Marcel van Roosmalen beschreven anekdote over een open dag van Heracles Almelo. 

Kippensoep

De toenmalige en immer bevlogen voorzitter Jan Smit was vol euforie en enthousiasme over het verloop van de dag. Hij douwde daarom de microfoon onder de neus van de Braziliaanse aanvaller Everton met de vraag wat voor een gevoel hij nu kreeg bij al die doldwaze Heraclesfans. “Nou Everton, daar krijg je toch kippe…..” “Kippensoep!”, antwoordde Everton trots, omdat hij een Nederlands woord wist. Ik gok dat Smit een traantje wegpinkte. 

Daarover gesproken. Emoties. Ze horen bij de sport. Of je nu individueel sportief bent en in de marge opereert of als team op topniveau acteert. Dat geldt voor iedereen, binnen en buiten de lijnen. Al ga ik ervanuit dat je die emoties meer voelt, beleeft en soms ook niet de baas bent, als je daadwerkelijk onderdeel van het spel bent.

Mijn fout

Zaterdag floot ik Berkum O23 tegen DOS Kampen O23. Nu ben ik de eerste om toe te geven, dat ik er ook weleens naast kan zitten. Zo had ik niet gezien dat de keeper van de thuisploeg een gemakkelijke vangbal, losliet, maar wel zijn hele hand op de bal had. Ik liet eerst doorspelen, maar floot daarna toch af. Mijn fout!

Hond en stok

En ach, dat er van alles wordt geroepen, dat iedere speler in elk duel moord, brand, hoofd en figuurlijk vrouw en kinderen eerst schreeuwt, dat de trainer van de uitspelende club alleen maar roeptoetert ‘is geen voordeel’, terwijl er niet eens sprake is van een overtreding en dat bijna 90 minuten lang, dat je alles in een split second moet beslissen, omdat er geen technische hulpmiddelen zijn, laat staan een VAR, een assistent-VAR, een VAR in opleiding, een huiskamer-VAR en je ook niet de fifty-fifty keuzemogelijkheid hebt en zeker het publiek niet kan vragen, dat er op de bank om een gele kaart wordt geschreeuwd of het ontelbare en bovenal denigrerende ‘scheidsie, scheidsie’ alsof ik een hond ben die een stok moet zoeken en vooral zo snel mogelijk moet terugbrengen….. 

Min of meer

Echt, het zal allemaal wel. Het hoort erbij. Min of meer, tot een bepaalde hoogte, maar toch. Ik kan het hebben, je kunt er van alles van vinden, maar ik kan het aan. Gelukkig ben ik gevrijwaard gebleven van opstootjes, uit de hand loperijen en ander fysiek of echt verbaal geweld. Tot nu toe.

In de bovenstaande en veel te lange (emotionele?) opsomming, noemde ik het woord ‘publiek.’ En dat doet mij wel wat. Verbazing en afkeuring in één. Terug naar zaterdag. Twee fans van DOS Kampen, laat ik ze Waldorf en Statler noemen het illustere mopperMuppets duo, opererend vanaf het balkon. Ze genoten zaterdag langs de lijn van de zon (?), maar niet van mij. Wat heet. Alles wat ik deed of niet deed, deed ik fout en het meest vriendelijke en meteen ook het meest onnozele wat ik te horen kreeg, was ‘dat ik moest gaan fluiten joh.’

Moeder de vrouw

Ik denk dan altijd heel veel. Wie zijn die mensen? Met wat voor een doel reizen zij van Kampen naar Zwolle? Wat zeggen ze tegen elkaar? Ga jij eerst los, of ik? Hoe is de terugrit? Met welk verhaal komen ze in de kantine of bij moeder de vrouw? Zelf voldaan genietend van een hele wedstrijd uitfoeteren van de scheidsrechter? Weer een mooie zaterdag achter de rug en op naar de volgende? Wat bezielt deze mannen? 

Andere conclusie

Na afloop van de 0-3 zege voor DOS Kampen, sprak ik de Kamper aanvoerder erop aan. Hij wist dat het twee mensen uit Kampen waren, maar wie het waren, wist of wilde hij mij niet vertellen. Ik trok de conclusie dan maar dat het geen vaders of opa’s waren van de spelers. En ik trek graag nog een andere conclusie. 

De KNVB is tegenwoordig behoorlijk kwistig met clubs voor even in de ban doen. Een moment van bezinning, zodat een vereniging zich kan beraden. Met zijn allen de hoek in met een hoed op met daarop ezel. Niet achterom kijken, behalve als je belooft om het nooit weer te doen.

Langs de kant

Het riekt naar collectief straffen en daarmee is de vraag of dat terecht is, meteen beantwoord. Ik ben veel meer voorstander om deze twee mensen bekendheid te geven en hen een paar weken thuis te laten bezinnen. KNVB succes ermee! En tot die tijd geef ik DOS Kampen de suggestie om ze zaterdag aan te stellen om zelf een wedstrijd te fluiten. Mag je raden wie er dan langs de kant staat…