Meermaals 253

03-06-2026

Wanneer trekt het voetbal nou eens echt de knip?

Oud-PEC Zwolle trainer Johnny Jansen is deze maand in ons land. Na een jaar Bali United tankt hij even bij in ons land. We hadden wat spontaan appcontact en begin deze week rolde er een interviewafspraak uit voor onder meer het Dagblad van het Noorden.

Jansen – in Nederland tegenwoordig woonachtig in Assen – is goed gebruind en op en top fit. Niet zo gek, want bijna iedere middag doet hij in Indonesië trouw mee met het krachtprogramma van zijn spelers. In de ochtend wordt erop het veld getraind, daarna is het simpelweg te warm om buiten volle bak inspanning te geven. Jansen vertelde over het gemis van zijn dochter, de bedenkingen die hij had over het niveau van sommige scheidsrechters en de voetbalgekte die er heerst in Indonesië. Zwollenaar Eliano Reijnders werd met Persib Bandung kampioen van dat land. Bij de huldiging waren tussen de 5 en 7 miljoen (1) fans. “Eliano kan daar dus niet normaal over straat”, voegde Jansen er nog aan toe.

Voetbalparadijs

Met Bali United werd de oud-trainer van PEC Zwolle een tikkie teleurstellend achtste. Natuurlijk kwam zijn tijd in Zwolle ook langs. Hij finishte in twee seizoenen als twaalfde en tiende. Het echec bij RKC Waalwijk uit, waardoor PEC geen drie punten maar slechts eentje mocht bijschrijven vanwege een arbitrale dwaling, zat hem nog dwars. Want daardoor haalde PEC de play-offs om Europees voetbal niet.

Maar er was meer. Al was het eigenlijk geen nieuws. De matige faciliteiten bij PEC Zwolle versus die van Bali United. Van drassig tapijt tot waar voetbalparadijs. Van hokkerig schikken in het stadion tot riante ruimtes voor trainers. Van er is altijd wel wat tot het ontbreekt ons aan niks en niemand. Letterlijk een wereld van verschil.
Een Zwols voorbeeld dat voorbijkwam was het niet beschikbaar hebben van een fysiotherapeut. Bijvoorbeeld als de wisselspelers een oefentripje buiten Zwolle hadden en een groot aantal basisklanten achterbleven. De reden? Niet elke fysio werd betaald en kon dus ook niet verplicht worden om er te zijn. Echt? We hebben het wel over de eredivisie hè.

Kledingpakket

Het deed mij meteen denken aan een PEC Zwolle vacature, die ik onlangs voorbij zag komen. In dit geval een fysio bij de Jeugdacademie. Leest u even mee? ‘Je krijgt naast een gewaardeerde vrijwilligersfunctie binnen een eredivisieclub (!), een dynamische functie in de topsport en je werkt met een gemotiveerde en talenvolle groep spelers.’ Dat je onderdeel bent van de staf van een jeugdteam wordt ook opgevoerd, maar dat begrijp ik niet zo goed. Dat is toch je functie?

Verder krijg je een kledingpakket als PEC Zwolle staf (=werkkleding) en twee mogelijkheden. Eén: het behalen van een EHBO en/ of reanimatiecursus (lijkt mij een must, maar zo niet, dan betaalt PEC die?) En twee: de mogelijkheid wedstrijden te bezoeken van de PEC Zwolle mannen en PEC Zwolle vrouwen. Dat wil zeggen dat je de kans krijgt op kaarten, niet gezegd dat je die ook daadwerkelijk elke keer krijgt. Laat staan een seizoenskaart. En tot slot, laat ik vooral het twee keer per jaar gezellig samenzijn met alle vrijwilligers niet vergeten.

Samenzijn

Een ding weet ik zeker. Ik ben geen fysio. Met andere woorden, zelfs als ik een blanco cheque krijg, komt het met mij in deze functie niet goed. Wat ik wel kan, meer dan leuk vindt en ook deed en doe, is teammanager zijn. Laatst stuitte ik op een vacature van amateurclub Rohda Raalte. Inmiddels speelt het eerste elftal op het allerhoogste amateurniveau, dus spelers komen niet meer naar Raalte voor een kledingpakket, een gezellig samenzijn of dat het aanbod dat je deel uit mag maken van de eerste selectie.

In dit geval ging het om de functie teammanager O23. De taken zijn onderverdeeld in drie onderdelen: organisatie, communicatie en cultuur. Op die gebieden ben je vakkundig, ervaren en verantwoordelijk. De term cruciale spil kwam voorbij. Het kopje ‘Wat wij bieden’ helaas niet. Ik scrolde en scrolde. Geen vrijwilligersvergoeding, geen kledingpakket, zelfs niet of je toegang hebt tot de wedstrijden van Rohda Raalte 1. Toen ik diezelfde vraag op LinkedIn stelde, bleef het stil, terwijl de contactpersoon bij de club toch echt Mens heet.

Nadenken

Het sportseizoen is nagenoeg ten einde, al zijn er her en der nog wel de nodige beslissingswedstrijden te gaan. En om eerlijk te zijn, eigenlijk lopen de sportieve jaargangen naadloos in elkaar over. Hoe lastig dat soms ook is. Maar toch hè. Laat iedereen in de sportwereld nou eens nadenken over hoe nu verder. Dat eeuwige geklaag over het gebrek aan vrijwilligers, niemand wil nog wat doen en ga zo maar door. Er is maar een manier. Beloon naar waarde.

Vind je die functie zo belangrijk, kom over de (geld)balk. Ga op zoek naar geldschieters, denk na over een betalingssysteem dat recht doet aan iemands kwaliteiten en stop met dat ouderwetse doen en laten dat de eer om in een clubpakkie te lopen voldoende is voor tientallen uren werk per week. Oftewel voetbalverenigingen en profclubs trek die knip en kom nu eens écht in beweging!