Meermaals 257
01-07-2026
Hup hup voor de huis-aan-huiskranten
Feest op de redactie, want 1 juli is de dag van de huis-aan-huiskrant. En dat spreekt mij hoe dan ook aan als sportredacteur van De Swollenaer, de woensdag huis-aan-huiskrant. En dat kunnen we naar het WK-echec van Oranje goed gebruiken.
Gemiddeld leest ruim zeven op de tien Nederlanders wel eens een huis-aan-huiskrant”, hoorde ik duo-voorzitters Jolanda de Rijk en Niels Ackermans van de Nederlandse Nieuwsblad Pers (NNP) niet heel lang geleden zeggen. “Daarmee ligt het bereik een stuk hoger dan bijvoorbeeld landelijke en regionale dagbladen.”
Uitgelachen
Zo lekker puh Stentor, NANANANANA Telegraaf en ha, ha, ha, hAD. Nou, laten we wel wezen: de huis-aan-huiskrant was vooral vroeger niet wat. Als we ‘m uit de bus haalden of van de mat raapten, ging die – als we allemaal waren uitgelachen – subiet bij het oud papier.
Sufferdje, zo werd die vaak genoemd. De meest bekende geuzennaam en een schertsende benaming voor een huis-aan-huiskrant dat lokaal nieuws brengt. In zijn boek Onder professoren (1975) gaat Willem Frederik Hermans zelfs nog verder door het toenmalige Nieuwsblad van het Noorden spottend het sufferdje te noemen. (Klik nou maar op het linkje).
Maar is dat wel terecht? Eerst maar even de feiten. De huis-aan-huiskranten in Nederland blijven voor alle doelgroepen een schot in de roos. De nieuwste onderzoekscijfers van het Nationaal Media Onderzoek (NMO) tonen een stabiel beeld ten opzichte van twee jaar geleden.
Vooral op papier
De huis-aan-huiskrant blijft vooral populair op papier. Van de 10,8 miljoen Nederlanders die wel eens een huis-aan-huiskrant lezen, pakt 73 procent alleen de papieren versie op.
De voornaamste doelgroep is nog altijd 35 jaar of ouder. Berichten over lokale evenementen en activiteiten zijn het meest in trek: bij 77 procent van de lezers. Ook gemeentelijk nieuws (73 procent) is een belangrijke categorie voor de lezers.
Die cijfers maken mij ook duidelijk dat je kwaliteit moet leveren. Dat je niet alleen maar met het wekelijkse bericht van klaverjassen bij de korfbalclub om de hoek kunt aankomen. Of met het schijt-je-rijk-festijn van jouw voetbalvereniging. Noem de voorbeelden maar op. Of verkeerde foto’s, tikfouten en niet kloppende opgemaakte pagina’s.
Stabiel beeld
Maar terug naar de krant van nu. Zo’n eentje waar je in het elkaar zetten van de pagina’s niet zomaar even doet, of er maar even bij doet. Dat is serious business. Een diepte-interview, een achtergrondverhaal of een snel online wedstrijdverslag, daar moeten we naar toe. Hoe lokaler, hoe beter en vooral herkenbaarder. Zeg nou zelf, jezelf terug zien op een foto bij een sportieve activiteit in een huis-aan-huiskrant, dat is toch meer dan leuk.
Zwolse zomergasten
Een concreet voorbeeldje van De Swollenaer van vandaag woensdag 1 juli. Het complete competitieoverzicht van Landstede Hammers met daarbij de mogelijke Europese tegenstanders, je bent landskampioen of niet. Een stand van zaken als het gaat om de PEC Zwolle Vrouwen – een keer wat anders – en een artikel over Zwolse honkbal en dan hebben we uiteraard de interviewrubriek Zwolse zomergasten.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Niet voor niets schrijf ik op LinkedIn nog wel eens een post over hoe leuk het werk is: “Is het goed, opvallend of bijzonder? Weet ik niet. Wat ik wel weet is dat er ruimte is voor alle sporten in het Zwolse. Van toonaangevend tot in de marge. Top- en breedtesport. En wat ik wel helemaal zeker weet, is dat het steeds meer gewaardeerd wordt en het nog iedere keer (meer!) dan leuk is om te doen.”
Uniek exemplaar
Gaat er dan helemaal niets mis? Is het alleen maar een goed nieuws show? Nee, tuurlijk niet. Hans Vos, een ervaren journalist die nu tevreden pensioneert in Amersfoort. Hij twitterde: “De nieuwste editie van mijn lokale huis-aan-huis-krant @StadAmersfoort is met 2 blanco middenpagina’s een collectors item voor krantenliefhebbers. Toch mist de lezer geen enkele pagina. Pagina 17 en 18 lopen ‘gewoon’ door. Uniek exemplaar dus.”