Meermaals-93

10-05-2023

Hoe je als voetbalclub aan crisiscommunicatie doet

Dinsdagavond 9 mei werd het Zwolse inhaalduel tussen FC Ulu Spor en VSW gespeeld. In de vierde klasse C van het zaterdagamateurvoetbal. Euh ja, dus? En wie niks met voetbal heeft, lees gerust door, want deze Meermaals gaat niet over aanstellerige voetballers, die lopen te zuigen, te sarren en te naaien en - bewonderswaardig als het is - toch nog de kracht vinden om ferm op het gras te slaan, terwijl ze pijn hebben alsof ze overreden zijn door een tank. Nee helemaal niet. En dat die zin veel te lang is, weet ik ook wel, maar komt enkel en alleen doordat mijn ergernis hierover ook bijkans oneindig is.

Uit de klauwen

Er kleeft een voorgeschiedenis aan dit duel. De eerste wedstrijd in oktober gierde gigantisch uit de klauwen en werd voortijdig gestaakt. Pas in april werd het restant, amper tien minuten, uitgespeeld. De return zou plaatsvinden op zaterdag 29 april. Mooi niet, zeiden ze bij VSW. Wij wanen ons niet veilig en de KNVB ging daarin mee. Er ging een dikke vette streep door dat duel, wat weer leidde tot onbegrip bij FC Ulu Spor. Lees hier mijn eerder gepubliceerde onlineverhaal in De Swollenaer.

Daarna gebeurde er iets geks. Niet op de grasmat, maar daarbuiten. Iets communicatiefs. Toen ik ging bellen met een speler van FC Ulu Spor, die ik eerder geïnterviewd had, werd ik keurig doorverwezen naar de assistent-trainer, die een goed en volledig verhaal had. Dat schreef ik op, nadat ik de voorzitter van VSW eerder al had gevraagd om een bevestiging van het gerucht dat ik had opgevangen. Omdat ik blijkbaar de eerste was die het nieuws bracht en ze bij Ulu Spor ook wel in de gaten had dat meer media zouden gaan bellen, kwam de club met een statement op Twitter en Facebook.

Prijzenswaardig

Je mag wat vinden van de toon of de inhoud, maar ik vind het prijzenswaardig. Om zo te denken en te doen. Het is toch een soort van crisiscommunicatie in het klein. En wat doe je dan in algemene zin? Je benoemt een aanspreekpunt en zorgt dat iedereen intern dat ook weet, want de media gaan contactjes aanboren, contacten aanspreken en zeker niet de gangbare wegen bewandelen.

Het tweede dat je kan doen is een statement maken. Daarin zeg je wat je wilt zeggen en probeer je antwoorden te geven op vragen die er leven. Dat draag je uit en dat geldt voor iedereen, waarbij je ervoor kunt kiezen om dat actief te melden of enkel en alleen te verwijzen.
En als derde, dat verwijzen is essentieel. Het voorkomt dat mensen in de vereniging toch gaan reageren, dat moet je dus wel duidelijk intern communiceren. Hangen media alias spuit 11 alsnog aan de lijn? Journalisten klaar = verwijzen maar.

Pijnlijk duidelijk

En waarom ik hier nou zo vrolijk van word? FC Ulu Spor is geen grote club met veel bestuursleden en een heuse PR man of vrouw. Als ik naar de website kijk, wordt dat ietwat pijnlijk duidelijk, maar dat zij zo de communicatie hebben aangepakt, verdient louter lof.

Oh ja, voor de liefhebbers én meeschrijvers. Eindstand FC Ulu Spor-VSW 2-1.